Het is bijna onvoorstelbaar dat de Materani tot ver in de vorige eeuw zo leefden. Niet voor Antonio. Zijn beide opa’s hebben die tijd nog meegemaakt. “Het verschil met hun leven nu is onbeschrijfelijk.” Want sinds de jaren ’60 heeft Matera een spectaculaire ontwikkeling doorgemaakt. Eerst na het boek Christus kwam niet verder dan Eboli van Carlo Levi. Zijn beschrijvingen van het door God verlaten Matera zorgden voor diepe schaamte in Italië, waarna de overheid hoger op de heuvel flats bouwde zodat de grotbewoners hun hol konden verlaten.

Daarna werd Matera vanwege zijn bijzondere bouw Unesco Werelderfgoed, waardoor toeristen nieuwsgierig werden. Toen Mel Gibson The Passion of The Christ hier opnam in 2004 explodeerde het toerisme echt. Met als klap op de vuurpijl de uitverkiezing tot Culturele Hoofdstad van Europa in 2019. Sindsdien kon je in vakantieperiodes over de hoofden van toeristen lopen.

“Het toerisme heeft Matera gered en voor een enorme transformatie gezorgd,” zegt Antonio. “Materani wonen nu in verbouwde huizen bovenop de grotten. En de grotten zelf zijn bed and breakfasts voor de toeristen. Mijn opa’s moeten altijd lachen om de ironie daarvan!”.

Nooit een trein aangekomen

Maar inmiddels zit Antonio net als een groot deel van Matera zonder werk. Want de coronacrisis heeft aangetoond dat massatoerisme geen fundament is voor een duurzame economie. “De enige bron van inkomsten in de stad is opgedroogd.” Ook Antonio ziet in dat de economie diverser moet om tegenslagen als een pandemie aan te kunnen. “Maar daar is infrastructuur voor nodig.”

Tourgids Antonio Manico zou maar wat graag weer toeristen door de beroemde grotten van Matera rondleiden:

2021-04-30 20:45:29

Aangeboden door: nos.nl