Volgens Ferrier is het belangrijk dat de koets een plek krijgt waar die diepgaande discussie gevoerd kan worden. “Musea zijn daar natuurlijk bij uitstek geschikt voor. Er is onlangs weer een nieuwe stap gezet op weg naar een Nederlands trans-Atlantisch slavernijmuseum. Je zou je kunnen voorstellen dat de koets daar komt en dat de verhalen die de koets oproept daar verteld kunnen worden.”

Veilig als rijtuig

In het restauratieproces heeft de ophef over het paneel geen rol gespeeld, zegt stalmeester Bert Wassenaar. “Die discussie staat los van de restauratie en wordt op andere fronten gevoerd.”

Belangrijk uitgangspunt bij de restauratie was dat de koets ook in de toekomst veilig als rijtuig gebruikt kan worden. Daarnaast moest de historische waarde van de koets als kunstobject bewaard blijven. Dat leverde soms een spanningsveld op, vertelt Wassenaar. “Enerzijds wil je vanuit historisch oogpunt de koets zoveel mogelijk behouden zoals hij in de loop van de tijd is geworden en anderzijds moet je een aantal zaken aanpakken om de koets veilig te kunnen laten rijden.”

Zo ging er langdurig overleg vooraf aan de restauratie van de wielen. Onder de ijzeren wielband zat speling, wat op den duur een veiligheidsprobleem zou kunnen opleveren. Maar het krimpen van de wielband, waarbij die weer strak om het houten wiel komt te zitten, gebeurt onder grote hitte. Dat gaat ten koste van het originele bladgoud op de spaken. “Het is een heel zorgvuldig proces geweest om te kijken hoe je het krimpen kunt doen met zo goed mogelijk behoud van de vergulding”, zegt Wassenaar.

De rijtuigbouwer laat aan de adviescommissie van de Gouden Koets zien waarom het nodig is om de wielen te krimpen:

2021-06-16 16:57:10

Aangeboden door: nos.nl