Buitenhuis groeide met haar Nederlandse vader en Australische moeder op in Adelaide, maar woont en werkt sinds 2004 in Den Bosch. Voor de pandemie ging ze minstens één keer per jaar terug naar haar geboorteland. Ze is geschrokken van het keiharde beleid en de brede steun hiervoor van de Australische bevolking. “Ik ben nu een risico voor Australië. Veel Australiërs willen vanwege het coronavirus iedereen die nu in het buitenland zit, weg houden. Maar je kunt mensen het recht niet ontzeggen om naar huis te gaan.”

Wel effectief

Het harde beleid werkt wel, corona is zo goed als uitgebannen Down Under. Gemiddeld komen er nu zo’n acht nieuwe gevallen bij per dag, allemaal mensen die uit het buitenland komen en in beschermde quarantaine zitten. In totaal telt Australië zo’n 900 coronadoden op een bevolking van 25 miljoen inwoners, een sterk contrast met Nederland waar ruim 16.0000 mensen zijn overleden door het virus.

De Australische regering beloofde alle gestrande Australiërs voor kerst vorig jaar thuis te krijgen. Dat is niet gelukt, volgens premier Scott Morrison omdat veel meer mensen hebben aangegeven dat ze terug willen keren naar Australië. Volgens Morrison doet de regering er alles aan om de mensen zo snel mogelijk thuis te krijgen, door bijvoorbeeld meer quarantainevoorzieningen te bouwen en repatriëringsvluchten in te zetten.

Robertson zegt dat er bij het toelaten van mensen met twee maten wordt gemeten. “Als je een tennisser bent bij de Australian Open, een beroemdheid of rijke zakenman, is het geen probleem om het land te bezoeken. Maar de gewone Australiërs komen er niet in,” zegt hij.

Wat kan de VN doen?

De Verenigde Naties hebben niet de autoriteit om landen ergens toe te verplichten. Toch zegt Robertson dat de zaak bij het VN-Mensenrechtencomité niet alleen symbolisch is. “Australië heeft een eerdere uitspraak van de VN nageleefd. Tot 1997 was seks tussen twee mannen nog strafbaar in deelstaat Tasmanië, een eiland bij Australië. Die wet is afgeschaft nadat de zaak bij de VN voorkwam,” zegt hij. Hij verwacht over enkele weken een voorlopige uitspraak van het Mensenrechtencomité.

Een grote angst van Buitenhuis is dat ze niet op tijd terug is om haar moeder nog in leven te zien. “Ik ken verlies. Mijn vader is overleden toen ik in Thailand was, ik verloor mijn beste vriendin terwijl ik naar haar onderweg was vanuit Nederland. Ik ben doodsbang dat mijn moeder overlijdt terwijl ik niet bij haar ben. Dat is de grootste bron van stress op dit moment,” zegt ze.

2021-04-11 19:13:40

Aangeboden door: nos.nl