Dat valt goed bij de Verenigde Staten, Mubaraks belangrijkste bondgenoot. De VS is gebaat bij een stabiel regime in een instabiele regio en steunt Egypte met miljarden dollars. Een groot deel daarvan gaat naar het leger, om de positie van Mubarak veilig te stellen.

Egypte neemt tijdens de eerste Golfoorlog in 1990 deel aan de internationale troepenmacht in Irak en treedt daarna steeds meer op de voorgrond bij de onderhandelingen over vrede in het Midden-Oosten.

Armoede

Zo gerespecteerd als hij is in het buitenland, vooral dus uit politiek opportunisme, zo gehaat is Mubarak in eigen land. Bijna de helft van de bevolking leeft op of onder de armoedegrens en moet het doen met minder dan 2 dollar per dag. Veel Egyptenaren houden de president daarvoor persoonlijk verantwoordelijk.

De werkloosheid is hoog, vooral onder jongeren. Meer dan de helft van de Egyptenaren is jonger dan dertig. Het opleidingsniveau is laag, een derde van de bevolking is analfabeet.

Presidentsverkiezingen

Tijdens opeenvolgende presidents- en parlementsverkiezingen weet Mubarak het zo te regelen dat de oppositie niet of nauwelijks aan bod komt. Elke keer was het zeker dat Mubarak zou winnen.

Ook de eerste vrije presidentsverkiezingen, die onder druk van de VS in 2005 worden gehouden, weet hij naar zijn hand te zetten. Hij wint met 88 procent van de stemmen.

2020-02-25 14:00:01

Aangeboden door: nos.nl