In het zicht van de bevrijding werden op 12 maart 1945 in het Amsterdamse Weteringplantsoen dertig mannen standrechtelijk geëxecuteerd. Nico Scholte, toen 14 jaar, moest gedwongen toekijken.

Scholte, inmiddels 90, is vermoedelijk de laatste ooggetuige die nog in leven is. Elk jaar op 4 mei bezoekt hij het monument ter nagedachtenis aan de massa-executie, tot corona dat vorig jaar onmogelijk maakte. Ook dit jaar is een collectieve herdenking bij De Gevallen Hoornblazer in het Weteringplantsoen niet mogelijk.

Afschrikwekkend voorbeeld

De executie was een represaille voor de moord op SS-oberscharführer Ernst Wehner tijdens een overval op een pand van de illegale Verzetsgroep 2000, onder leiding van Jacoba van Tongeren. Hoewel duidelijk was dat het naziregime de oorlog zou verliezen, waren de Duitsers vastbesloten de moord te wreken. Daarmee wilden ze een afschrikwekkend voorbeeld stellen aan wie het waagde in verzet te komen.

De Duitsers haalden dertig willekeurige Nederlandse gevangenen uit hun cel in het Kleine-Gartmanplatsoen en brachten hen in de ochtend van 12 maart rond 09.15 uur naar het Weteringplantsoen. Onder hen waren vooral verzetsmensen en mannen die waren ondergedoken om aan tewerkstelling in Duitsland te ontkomen. De oudste was 58 jaar, de jongste was 19.

2021-05-04 16:34:51

Aangeboden door: nos.nl