Geheel tegen de verwachtingen in heeft Anthony Hopkins vannacht de tweede Oscar van zijn carrière gewonnen voor zijn rol in The Father. Vooraf gaven de meeste kenners de afgelopen zomer overleden Chadwick Boseman de grootste kans om er met de acteerprijs vandoor te gaan.

De 83-jarige Hopkins speelt in het drama de rol van een man die door alzheimer de greep op de werkelijkheid verliest. Doordat The Father vanuit zijn perspectief is gefilmd, wordt de kijker deelgenoot van dat desoriënterende proces. De Britse acteur won dertig jaar geleden zijn eerste Oscar voor The Silence of the Lambs.

Hopkins was niet in Los Angeles aanwezig om een dankwoord te geven, een gevolg van de coronapandemie. Hij was ook niet opgebleven in Londen om daar de bijeenkomst bij te wonen die er door de organisatie van de filmprijzen werd gehouden.

Nomadland

Nomadland haalde de belangrijkste prijzen van de avond binnen, zoals verwacht. Chloé Zhao werd de tweede vrouw die Beste Regie op haar naam wist te schrijven, elf jaar na Kathryn Bigelow voor The Hurt Locker. Het documentair gedraaide drama over een onderklasse Amerikanen die baan naar baan trekt door het land, won ook Beste Film en Beste Actrice voor Frances McDormand, haar derde Oscar als acteur.

“Het was een idiote reis die je maar eens in je leven meemaakt”, zei Zhao over de film. Ze droeg haar Oscar op aan “iedereen die de goedheid in zichzelf en elkaar blijft ontdekken, hoe moeilijk ook”.

Het succes van de Chinees-Britse Zhao wordt door het bewind in Peking als problematisch ervaren, nadat er kritische uitspraken van haar over geboorteland China waren opgedoken. De Oscarceremonie en verwijzingen naar Nomadland waren daarom de afgelopen weken taboe in het land.

Corona

Over die controverse zwegen de filmmakers zelf bij de uitreiking. Winnaar McDormand smeekte kijkers slechts om zo snel mogelijk weer schouder aan schouder in de bioscoop te gaan zitten nu het openbare leven in de VS langzaam wordt hervat.

Ook de producers van de Oscarshow moesten dit jaar rekening houden met de pandemie. De show werd dit keer niet gehouden in het grote Dolby Theater, maar in een knusser zaaltje van Union Station. Mondkapjes waren voor de sterren niet nodig, omdat van tevoren afspraken waren gemaakt over quarantaine en zorgvuldig testen en hertesten. Voor genomineerden die niet konden reizen waren wereldwijd cameraploegen ingezet, van Parijs en Zweden tot Seoul en Sydney.

Hoewel er dit keer veel films waren genomineerd over grote politieke thema’s als racisme, vuurwapengeweld en economische ongelijkheid, waren de dankwoorden op een enkel geval na niet politiek geladen. Wel memoreerde Beste Bijrol-winnaar Daniël Kaluuya dat de rassenproblemen uit zijn film Judas and the Black Messiah nog steeds aandacht vragen.

“Er is voor iedereen nog werk te doen. En dat ga ik doen”, benadrukte hij, om eraan toe te voegen: “Op dinsdag, want vanavond gaan we los.”

Emotioneel dankwoord

De 73-jarige Koreaanse actrice Youn Yuh-jung vergaapte zich vooral aan de pracht en praal van de ceremonie, die ze tot nu toe alleen op tv had gezien. “Mr. Brad Pitt, eindelijk”, glunderde ze naar de acteur die haar introduceerde. “Ik kan niet geloven dat ik er nu ben.”

Youn zei verder iedereen te vergeven die ooit haar achternaam met haar voornam had verward. Haar winst voor het familiedrama Minari betekende dat Hollywoodveteraan Glenn Close er voor de achtste keer niet in slaagde haar nominatie te verzilveren.

Het meest emotionele dankwoord kwam van de Deense regisseur Thomas Vinterberg, die won voor Druk, een film over vier mannen die onderzoeken of hun leven beter wordt als ze constant dronken zijn. Hij was dat project met zijn dochter begonnen, maar zij kwam kort na het begin van de opnames bij een auto-ongeluk om het leven.

“We missen haar, we houden van haar”, zei hij met een brok in de keel. “We hebben deze film voor haar gemaakt als monument. Dit is een wonder. Deze is voor jou.”

Door de winst van Druk greep Quo Vadis, Aida? over de val van Srebrenica naast de prijzen. Die Bosnische inzending had een Nederlands tintje dankzij Nederlandse acteurs die de blauwhelmen speelden. Overigens was ook Druk een beetje Nederlands, dankzij de Amsterdamse producent Topkapi.

2021-04-26 06:23:25

Aangeboden door: nos.nl