Soudant kwam op haar achtste terecht in een pleeggezin. Kort daarvoor mocht ze een week met haar toekomstige pleegouders op stap, om te kijken of dat beviel. “Ze hebben me in die week heel Nederland laten zien, van de zee tot de Efteling. Ik vond het fantastisch. Dus toen ze vroegen of ik daar voor altijd zou willen wonen, zei ik meteen ja. Maar dat was mijn doodvonnis. Toen begon de ellende.”

Al vanaf het begin werd Soudant seksueel misbruikt door haar pleegvader. Ook mishandelden haar pleegouders haar. “Ze maakten een plankje met twee elektrische draden eraan en twee elektrisch geladen staven. Die moest ik dan vasthouden. Als ik huilde, was ik een spelbreker. En zij lachten alleen maar.”

Soudant zag haar voogd wel regelmatig, maar altijd met haar pleegouders erbij. “Die zeiden dan dat ik een lastig kind was. Ik kon nooit een-op-een met hem in gesprek.”

Teruggestuurd

Toen het meisje acht jaar bij haar pleeggezin woonde, trok haar broer aan de bel. Hij had het gevoel dat er dingen niet goed gingen. Er kwam vervolgens een gesprek met Soudant, haar pleegouders, broer en de voogd, maar dat leidde niet meteen ergens toe.

Pas twee jaar later – Soudant was inmiddels 18 jaar – kreeg ze de kans om een-op-een met de voogd te praten. “Ik heb hem verteld dat ze tegen me schreeuwden en me een sloerie noemden. Over het misbruik durfde ik niet te beginnen, daar schaamde ik me te diep voor.”

De voogd concludeerde dat Soudant weg moest uit het pleeggezin. “Maar hij kon geen andere opvang regelen, dus stuurde hij me toch weer terug.” Na zes weken hielp haar broer haar om toch uit het gezin weg te komen. Ze ging bij hem inwonen en probeerde haar verleden jarenlang weg te stoppen.

Bezem door jeugdzorg

Nu zit ze wel in therapie. Maar kun je zoiets ooit verwerken? “Dat is moeilijk, vooral na zo’n middag als vandaag. We zijn als slachtoffers binnengekomen en gingen als dubbele slachtoffers weer naar buiten. Ik voel me niet begrepen.”

Aan het lotgenotencontact dat het kabinet wil intensiveren, heeft Soudant niet zoveel, zegt ze. “Ik had liever gezien dat ze geld zouden steken in het oplossen van de problemen die er nu nog zijn binnen de jeugdzorg. Daar moet een hele goede bezem doorheen.”

Ook de commissie-De Winter, die vorig jaar met een rapport kwam over geweld in de jeugdzorg sinds 1945, toonde zich kritisch over de plannen van het kabinet voor het huidige jeugdzorgstelsel. “Daar wordt niet extra in geïnvesteerd. Het zijn heel veel woorden, maar ze zeggen weinig”, zei commissielid Mariëlle Bruning vanmiddag. Over de compensatieregeling was Bruning wel tevreden.

2020-02-21 20:12:56

Aangeboden door: nos.nl